Anneke Zuiderveld: halve eeuw bij Woodbrookers

KORTEHEMMEN Anneke Zuiderveld is op 17 augustus precies 50 jaar in dienst van locatie Woodbrookers in Kortehemmen.

Anneke heeft veel veranderingen meegemaakt in verschillende soorten bedrijven waarvoor ze werkte, in werkzaamheden die ze deed, moderniseringen door de jaren en vele verschillende collega’s. Op 17 juli is haar laatste werkdag en dan, na haar laatste vakantiedagen, gaat ze met pensioen.

„In 1970, ik was toen 15, was ik op werkweek bij Woodbrookers. De sfeer sprak me aan en bij thuiskomst vertelde ik mijn ouders dat ik daar wel zou willen werken. Toen er korte tijd later een advertentie op school hing waarin een huishoudelijk medewerker voor Woodbrookers werd gevraagd wist ik wat ik wilde. De functie hield wel in dat ik intern moest wonen”, vertelt ze.

„Veel scholen hielden hun werkweek bij Woodbrookers. Woodbrookers was toen een vormingscentrum met veel cursussen. Daarnaast moesten de jongeren dan meehelpen met huishoudelijk werk en de tuin. Er werden excursies georganiseerd en ook waren er trainingen voor werkende jongeren (bijvoorbeeld ziekenverzorging). Ook de vakbond leidde er mensen op.”

Huishoudeljk werk

„De eerste zes jaar heb ik huishoudelijk werk gedaan. Daarna mocht ik de helft van mijn werktijd in de keuken werken. Dat bleef wel beperkt tot sla wassen en toetjes maken. Ik mocht niks ‘verprutsen’. De maaltijden waren sober: aardappelen, gehaktbal en groente. Vanaf 1985 kwamen de scholen niet meer. Ondernemingsraden kwamen ervoor in de plaats en alles werd luxer en moderner. Afwasmachines en steamers werden geplaatst. Woodbrookers werd van vormingscentrum een conferentiecentrum. Ik werd toen volledig kok”, aldus Anneke.

De nieuwe formule werd een succes. „We gingen uitbreiden. In 1983 werd Huize Bordena in Beetsterzwaag afgehuurd (nu de bibliotheek). Op Woodbrookers werden hotelkamers ingericht. De komende tien jaar was ik bij Huize Bordena kok en coördinator voor de keuken. In 1994 werd Huize Bordena gesloten omdat er minder werk vanuit de ondernemingsraden was. Ik ben toen in de bediening aan het werk gegaan.”

Stottertherapie

Er waren in die periode zomerweken waarbij de ouderen verzorgd moesten worden. In de weekenden werd er verhuurd aan grote groepen en familie-uitjes. Jarenlang werd het hele gebouw voor zes weken afgehuurd door een Amerikaanse Universiteit voor scholing. Ook werd het gebouw vaak gehuurd voor stottertherapie en diabeten. Het hele gebouw werd dan aangepast op de speciale wensen van die doelgroep en ook de maaltijden.

Anneke’s werkzaamheden werden steeds afwisselender. „De jaren in een ‘zelfsturend team’ waren heel leerzaam. Uiteindelijk is Woodbrookers ook nog een hotel geworden. Hier heb ik het hele facilitaire proces doorlopen van schoonmaken, nachtportier, keuken, bediening en receptie. De computer werd steeds belangrijker. In 2009 heeft jeugdhulp Friesland het pand gekocht en mocht ik met een paar collega’s blijven.”

Tot de verbouwing als behandelcentrum klaar was heeft Anneke eerst als receptioniste voor jeugdhulp Friesland op locatie Burgum gewerkt. „Vanaf 2010 was ik receptioniste en coördinator van de algemene dienst. Ik heb me er altijd thuis gevoeld en heb met veel plezier gewerkt. De omgeving is prachtig en is al die jaren hetzelfde gebleven. Verder is alles continue veranderd. Alleen al de hoofdingang, die heb ik op zes verschillende plaatsen meegemaakt. Er waren steeds nieuwe uitdagingen en kansen. Die heb ik gegrepen. Ik heb geen opleiding gehad en heb mezelf alles aangeleerd door zelfstudie en werkervaring”

Kostwinner

„Kostwinner zijn heeft oor mij heeft dat altijd als normaal gevoeld. Ik denk dat het voor mijn man moeilijker was. Hij moest zich soms ‘verantwoorden’ waarom hij huisman was. Op moederochtenden van de peuterschool mocht hij bijvoorbeeld niet komen. In die tijd was het bijzonder dat de rolverdeling anders was dan normaal.”

De Friezin heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel. „Werk staat voorop, niet zeuren maar doorgaan. Ik heb zelfs na een val op het werk mijn dienst afgemaakt, later bleek ik in beide armen een breuk te hebben.” Ze heeft ook advies voor anderen. „Pas je aan aan veranderingen, wees voorbereid op nieuwe dingen die komen. Straal gastvrijheid uit en wees geïnteresseerd in de mensen om je heen.” Stilzitten is straks niet aan de orde. „Ik ga mijn tijd besteden aan ons huis, fietsen en vakanties met mijn man, (klein)kinderen, vrijwilligerswerk, volleybal en wat er verder op mijn pad komt. Maar wel alles zoveel mogelijk flexibel. Geen vaste verplichtingen meer!”