Portret van Drachten: Conny

DRACHTEN In het Portret van deze week treft fotograaf Jeffrey Wakanno Conny (62) uit Haulerwijk.

Tja, Conny, met een C en een Y, dat is heel belangrijk.

Wat maakt je gelukkig, waar kun je blij van worden?

“Creatief bezig zijn, ik maak beelden van papier maché, en ik teken graag. Ik vind het ook heerlijk om in de tuin te werken, ja. Dus daar word ik gelukkig van.” Beelden van papier maché, dat hoor je niet veel. “Dat is best uniek hè? Ik pas een jaar geleden ontdekt dat ik dat kan. Ik maakte eerst wel kleine beeldjes, maar ik ben begonnen voor iemand wiens partner overleden is. Ik wilde iets maken om te troosten, en toen dacht ik, wauw! Dat kan ik. En sindsdien maak ik beeldjes, ik ben nu met mijn vijfde bezig. Maar ik moet door een verhaal in mijn hart getroffen worden, en dan wil ik graag daar een beeld van maken.”

„Ik heb een beeld gemaakt van Jarig van der Wielen, dat is degene die als eerste de volkshogeschool vorm heeft gegeven zeg maar. Hij woonde bij Bakkeveen, bij ons achter, en toen ik het levensverhaal van die meneer las toen werd ik echt, zo... woem. Toen wilde ik er graag een beeld van maken, en ik heb er nu ook net een af. Ik moet het nog schilderen, het staat nu nog te drogen. Ik ben er dan vanaf eind november ben ik met dit beeld bezig. Eerst denk je dat je het te pakken hebt en dan droogt het weer. En dan verdwijnt het helemaal, dan heb je niets. Dan moet het weer helemaal opgebouwd worden. Een heel proces om het goed te krijgen. ‘

„Met klei is het heel anders. Met klei droogt het niet in, dus als je het dan maakt dan blijft het ook. En ik heb ook nog wel klei liggen. Maar op de een of andere manier, ik weet niet waarom, trekt papier maché me meer. Twee jaar geleden, nee vorig jaar ben ik heel erg gevallen, toen had ik mijn vinger uit de kom. Na die tijd heb ik papier maché opgepikt. Wat ik wel merk is dat ik heel verwonderd ben dat het resultaat uit deze handjes voortkomt. Het is net alsof ik het ook zelf krijg, snap je? Dus niet dat ik denk van ‘wat ben ik goed’. Ik geef er mijn tijd aan, mijn aandacht en er zit heel veel tijd in. Maar dat er zoiets uit komt, dat verwondert me toch.”