Zelf niet scoren nekt ONT tegen Veenhuizen

OPEINDE Doelpunten ontstaan óf door aanvallende kwaliteiten óf door verdedigingsfouten. ONT had last van dat laatste en daar profiteerde Veenhuizen van.

Waar ONT over de hele wedstrijd genomen de beste kansen had maar niet scoorde, was Veenhuizen heel effectief in het benutten van de kansen die ONT weggaf. Eindstand 1-4.

Het belang van de wedstrijd was duidelijk. De winnaar kreeg aansluiting bij de middenmoot en de verliezer kon naar onderen gaan kijken. Beide teams waren zich daar van bewust. Om een goed resultaat te behalen was arbeid geboden en dat legden beide teams ook wel op de mat. Zeker in de tweede helft zorgde dat voor de nodige duels en irritaties. Scheidsrechter Jos Vonk uit Hardegarijp leidde dat overigens in goede banen.

ONT startte voortvarend aan de wedstrijd. Ingegeven door een prima oefenwedstrijd tegen SWZ Za 1 (2-1 winst) en goede trainingen legde ONT de tegenstander tien minuten lang de wil op. Michel Weisser kwam in scoringspositie en dat kwam ook Dion Smits. In beide gevallen redde Veenhuizen doelman Marc Gjaltema. Om maar even vooruit te lopen; Met Gjaltema is ook de ‘man of the match’ genoemd. De Veenhuizen doelman met een verleden bij ACV en LTC en de jeugd van FC Groningen verdiende die titel met goede reddingen maar vooral ook met goede voortzettingen.

Middenveld

Na de gemiste kansen van ONT was de eerste beste kans voor Veenhuizen wél raak. De ONT verdediging greep niet goed in en Sjoert Giezen profiteerde. De wedstrijd op zijn kop en voor Veenhuizen het sein de zaken anders aan te pakken. Waar ONT eerst nog kansen creëerde was dat na de 0-1 niet meer het geval. Veenhuizen nam het heft in handen, verdedigde meer op de man en ONT voetbalde daar niet onderuit. Het werd eigenlijk een spel op het middenveld, tot drie minuten voor rust. Een pupillenfout, een pass breed in niemandsland, gaf Coen Schmidt de gelegenheid de 0-2 aan te tekenen.

Hoe gaat dat met een team dat met een 0-2 achterstand na rust uit de kleedkamer komt? In de rust is er peptalk en de partij op achterstand komt gedreven het veld op. Het was bij ONT - Veenhuizen niet anders. Binnen drie minuten had ONT kansen op de aansluitingstreffer. Freerk Veenstra kwam na een pass van Dion Smits vrij voor Gjaltema, de doelman redde en even later zag Veenstra een inzet van de lijn gehaald. Het duurde tot een kwartier na rust voor ONT die aansluitingstreffer wél scoorde. Michel Weisser had een echte Weisser actie, de bal aan een touwtje en een paar man voorbij, om daarna de bal in de verre hoek via de binnenkant paal in het net te krijgen.

Amechtig

Giezen had na een prima actie al wel de 1-3 op de schoen, Ament en een ONT verdediger voorkwamen dat. Maar de 1-3 kwam er twintig minuten voor tijd toch. ONT streed amechtig voor de gelijkmaker en eigenlijk leidde dat aandringen tot de fatale 1-3. Giezen pikte een pass door het centrum van ONT op en scoorde beheerst. Veenstra had daarna nog een beste kans op de 2-3. De pass van Remco van der Wiel was op maat, de inzet van Veenstra werd van de doellijn gekopt. Dat Schmidt met een fraai afstandsschot nog voor 1-4 zorgde was voor de statistieken.

ONT strijdend ten onder? Er werd hard gewerkt dat wel. Maar tegen tegenstanders als Veenhuizen worden fouten afgestraft. En als je dan de kansen die je zelf krijgt niet benut is verlies het resultaat. ONT doelman Hidde Ament vatte het zo samen: “We creëren genoeg kansen maar scoren te weinig. We geven weinig kansen weg maar elke kans die we weg geven is raak. Daar is niet tegen te voetballen.” En zo was het tegen Veenhuizen en ook in meer wedstrijden in deze competitie. Kan dat worden weggeschoven onder een jong en onervaren team? Een jong team maakt fouten en dat mag ook. Leermomenten zeggen we dan. Maar leermomenten zijn pas nuttig als deze worden omgezet in praktijkervaring. Daar is het nu wel tijd voor. Zaterdag speelt ONT uit tegen SC Twijzel, 14.30 uur.