Portret van Drachten: Ikram

DRACHTEN Deze week Ikram (24) uit Harderwijk.

In het kader van een schoolproject heeft Ikram een dag meegelopen met fotograaf Jeffrey Wakanno om te kijken hoe hij aan de verhalen van mensen komt, hoe die interactie verloopt en hoe leuk het is om op zo’n manier een kijkje te krijgen in het leven van mensen.

Wat maakt je gelukkig?

“Kleine dingen in het leven, echt de kleinste dingen daar kun je mij al blij mee maken. Denk aan het leven zelf, dat ik elke dag kan opstaan, dat ik elke dag een dag een dak boven mijn hoofd heb, dat ik elke dag mijn familie gewoon dicht bij mij heb, ja dat maakt mij heel blij.”

Je noemt je familie heel specifiek, zou je daar meer over willen vertellen?

“Ik ben altijd een familie mens geweest, en naja de laatste paar jaren dan verlies je wel steeds meer familie. Zowel in de dood als door de afstand waardoor je dan alleen gaat focussen op wat dicht bij je staat. De afstand tussen Marokko en hier word steeds groter, en hey het is niet zo dat we elk jaar op vakantie kunnen gaan daarheen, het is best wel prijzig. Maar het doet wel wat met je, als je er dan bent dan denk je, ja het voelt ook hier als thuis. En dan ben je weer hier terug en hier voelt het ook weer als thuis, ik heb gewoon twee huizen, twee thuisplekjes. Mensen vragen wel eens wat voel je je meer? Ik kan daar nooit een keuze in maken, ik voel me nier méér Nederlands of ik voel me niet méér Marokkaans, ik voel me gewoon.. gewoon! Beetje alsof ik tussen twee werelden in sta.

Letterlijk haha!”

Als je terug in de tijd kon en iets in je leven veranderen, wat zou dat dan zijn? “Ik heb niet zo heel lang geleefd, dus ik kan niet echt heel ver terug! Ja, nee, ik heb op dit moment nog niet echt iets dat ik zeg ow hier heb ik spijt van gehad, dit had ik anders willen doen. Ben tot nu toe trots dat alles zo is gelopen. Kijk op het moment zelf denk je natuurlijk van had ik dat maar anders gedaan, maar toch leer je van die momenten. Ik zie dat meer als een leerproces.”

En in het kort, wat brengt jou naar Drachten?

“Dit project, ja nee, echt dit project! Ik werd aangesproken door jouw verhalen, door je manier van hoe jij schrijft, jij dus als Jeffrey. En ik wilde daar zelf ook wat van leren, en ik heb nu een schoolproject lopen waar ik dus van een ander moet gaan leren, nou ik dacht, dit is een mooie mogelijkheid om daar gebruik van te maken, en nou ben ik hier! In het noorden van Nederland! Vanuit Harderwijk hahah!”