Lichtzuilen leunen tegen het Museum aan

DRACHTEN

Directeur Paolo Martina en Claudia Woolgar van Culturele Hoofdstad 2018 hebben vanavond bij Museum Drachten het lichtkunstwerk ontstoken.

Het kunstwerk, vier lichtzuilen die tegen de voorgevel van het Museum leunen, zijn gemaakt door de Spaanse kunstenaarsgroep Luzinterruptus. Ze zijn op het Museumplein te zien tot en met 24 november.

Anoniem

De opening zou bijgewoond worden door de kunstenaarsgroep en daarom had Martina zijn openingstoespraak voorbereid in het Engels. Uiteindelijk kon hij toch gewoon Nederlands spreken, want de Spanjaarden waren er niet. En dat past ook wel bij hun status, aldus Martina. ,,De groep is zeer maatschappijkritisch en in hun thuisland werken ze vaak illegaal, daarom blijven ze ook liever anoniem.''

Het lichtkunstwerk is het sluitstuk van het buitenprogramma van Museum Dr8888 in het Culturele Hoofdstadjaar. Vorige onderdelen waren onder andere het Hinkelspel op het Museumplein, het Dada-poëziefestival, de deelname aan de modeshow Drachten in Stijl, de plaatsing van de houten Van Doesburgfontein op het Museumplein, gedichten op blinde muren in Drachten en het plaatsen van vier reuzenkopieën van de Rinsemastoel op het Museumplein, De Dam, de rotonde in de Hogeweg en langs de A7.

Meubelontwerp

Vooral met die stoel heeft Drachten gescoord, vindt Martina. Want daarmee is het meubelontwerp van Rinsma eindelijk volop in de schijnwerpers geplaatst. ,,Hij had de stoel gemaakt voordat Rietveld zijn beroemde stoel ontwierp en was ook eerder met de kleurstelling. En het is mooi om te zien hoe de stoel zijn rol speelt in het straatbeeld, Mensen klimmen er op, rusten er op uit, maken er selfies mee en deze zomer toen het zo heet was zag ik zelfs iemand die er zijn kantoor had gemaakt en er onder aan het werk was.''

Het buitenprogramma was ambitieus en dat is niet altijd waargemaakt, erkende de Museumdirecteur. Zo toonde hij een plattegrond van Drachten die in kleurvlakken en lijnen was uitgewerkt à la het beroemde Mondriaanschilderij Victory Boogie Woogie, dat een plattegrond van New York als basis had. ,,Dat was toch te groot gedacht.'' Ook het lichtontwerp van Luzinterruptus is kleiner dan oorspronkelijk ontworpen. De Spanjaarden hadden het onder de titel Emptying the Museum gemaakt voor het Victoria & Albertmuseum in Londen. ,,Ze waren een beetje teleurgesteld toen ze zagen dat Museum Drachten toch een stuk kleiner was.''

Met Emptying the Museum wordt op symbolische wijze ruimte gemaakt voor nieuwe artistieke initiatieven. De lichtinstallatie kan tevens als symbolische afsluiting van Leeuwarden- Friesland, Culturele Hoofdstad 2018 worden gezien; er wordt ruimte gemaakt voor nieuwe initiatieven en nieuwe kunst.

Town

Het buitenprogramma voor Drachten is opgesteld samen met Claudia Woolgar, de Britse die al drie jaar betrokken is bij LF2018. ,,Ik heb Martina gevraagd om de geschiedenis van Drachten op te pakken en ik ben verrast om te zien hoe groot die geschiedenis is. Daar wist ik niets van, maar heel veel Drachtsters weten dat ook niet. Drachten heeft een beetje een vreemde status in Friesland. Het is de tweede plaats van de provincie, maar omdat het geen stad is, valt het er een beetje buiten. Het stomme is dat jullie geen woord hebben voor een plaats tussen een stad en een dorp in, zoals het Engelse town. Want natuurlijk is Drachten geen dorp meer.''

Claudia Woolgar, die onder andere verantwoordelijk was voor het bezoek van de Reuzen aan Leeuwarden, hoopt dat niet alleen in de Friese hoofdstad het Culturele jaar zijn sporen zal nalaten, maar ook in Drachten. ,,Droom en denk groot. Er is hier zoveel te zien en te doen, draag dat uit. Kijk eens hoeveel aandacht Leeuwarden dit jaar heeft gekregen, dankzij de cultuur. Dat is echt goed voor de economie. Dat Friesland in de top 3 van Lonely Planet is opgenomen is helemaal te danken aan LF2018. Ook in Drachten is voldoende om mee naar buiten te treden. Er is hier zoveel, doe er wat mee.''

Foto’s Fokke Wester