Soundos heeft niets te verliezen

DRACHTEN

Cabaretier Soundos speelt woensdag 17 oktober haar voorstelling Niets te verliezen in Schouwburg De Lawei in Drachten. Voorafgaand heeft zij een interview gegeven aan Eline Kemps.

Cabaretier Soundos El Ahmadi is al meer dan 11 jaar lid van het bekende gezelschap Comedytrain en draait al jaren met succes mee in de cabaretwereld. Na de theatervoorstellingen Soundos Aangenaam, Er is geen Plan B en Geboren Met Ervaring staat ze nu met Niets te verliezen op de planken. ,,Natuurlijk heb ik wat te verliezen, maar we zien wel waar het schip strandt. Het enige wat er kan gebeuren, is dat ik me verder ontwikkel!”

Ook in haar vierde avondvullende voorstelling durft ze zich weer bijzonder kwetsbaar op te stellen. Een vechter die haar vak ontzettend serieus neemt, maar bovenal iemand die het publiek een avond wil geven om te lachen.

Weer op de planken

,,Ik vind het heel spannend om weer op de planken te staan, want ik wil natuurlijk een goed programma neerzetten.” Om van alle losse verhalen een echt theaterprogramma te maken, werkt Soundos voor deze voorstelling vanaf het begin met een regisseur. kkIk heb twee mensen die me achter mijn reet aanzitten en die ik heel serieus neem. Ik wil namelijk dat ik iets te vertellen heb zonder dat het een therapiesessie wordt. Het moet goed en grappig blijven. Regisseuse Wimie Wilhelm helpt me met de theatraliteit en daarnaast werk ik met psychiater Joerie Tijdink. Hij stelt me moeilijke vragen en laat me zien waar het verhaal eigenlijk over gaat. Mijn vorige voorstelling ging over vrijheid en onderdrukking, over het leven volgens de regels zodat je zelf niet hoeft na te denken. In Niets te verliezen zal ik dieper ingaan op wat ik in mijn vorige shows slechts heb aangestipt. Deze voorstelling gaat juist over wat er gebeurt als je al die regels laat gaan. Wat gebeurt er als ik mijn angsten loslaat en doe alsof ik niets te verliezen heb?”

Alles in dienst van cabaret

Angsten heeft Soundos genoeg; claustrofobie, hoogtevrees, angst voor spinnen en ga zo maar door. Het waterscooterongeluk op haar achttiende heeft haar echter een behoorlijke dosis levenslust gegeven. ,,Ik besefte dat je moet leven zoals je wilt leven. Je moet je angsten aangaan en leven alsof je niets te verliezen hebt. Ik tackel mijn angsten door aan televisieprogramma’s als Wie is de Mol en Expeditie Robinson mee te doen en volg tegelijkertijd mijn passie door voor de volle 100% te gaan voor cabaret. Als ik op televisie kom en aan het verpieteren ben op een onbewoond eiland is dat omdat ik wil dat mensen naar mijn show komen. Dat er gedacht wordt: ‘Ik wil haar echt zien!’ Ik ben niet bang om vervelend gevonden te worden. Als ze naar mijn show komen kijken, gaan mensen het alles behalve vervelend vinden. In het theater leren ze me beter kennen. Daar mag ik kwetsbaar zijn en hoef ik niet te voldoen aan bepaalde codes van een programma. In een theater mag ik intelligent, lelijk, knap, verdrietig en blij zijn. Alles in één show. Dat is prachtig.”

Het publiek verrassen

Dat Soundos theater als het allermooiste feest beschouwt, komt mede door het publiek. ,,Het gaat niet alleen om de magie van het theater, maar vooral om het publiek het gevoel te geven ‘dit is onze avond’. Ik neem mijn publiek heel serieus. Zij doen de moeite om naar het theater te komen, kopen een kaartje en regelen oppas. Het is mijn verantwoordelijkheid of ze het leuk vinden en lachen.”

Daar ligt ook de meest lastige taak, want hoe blijven comedians hun publiek in elke voorstelling opnieuw verrassen en vermaken? ,,Het moeilijkste van cabaret is niet lui te worden. Na tien jaar werken bepaalde trucjes niet meer. Dodelijk voor cabaret is als het publiek weet welke kant je op gaat met je verhaal. Als de dag komt dat ik niet meer kan verrassen, dan kap ik ermee. Ik wil geen clowntje Soundos zijn en niet zomaar een ‘leuke vrouw’ gevonden worden. Ik wil bij de beste comedians van Nederland horen.”

Vechten in de ring

Angst om hard te werken en te vechten voor haar plek heeft Soundos niet. ,,Ik wil dit heel graag blijven doen. Ik wil heel goed worden en hoop dat mensen het harde werken gaan zien. Hiervoor moet ik altijd tegen muurtjes opboksen; programmeurs die zeggen me niet te kunnen boeken, omdat ze al vier vrouwen en vijf allochtonen hebben bijvoorbeeld. Natuurlijk ben ik die strijd spuugzat, maar ik zie het als mijn verantwoordelijkheid naar de volgende generatie toe om voor dat podium te vechten. Ik moet dat doen. Het is van belang dat je niet één geluid hoort. Het kan toch niet dat mannen op het podium vertellen hoe vrouwen zich zouden moeten voelen? Dadelijk gaan ze me nog vertellen hoe ik me moet voelen bij het baren van een kind!”

Niet voor spek en bonen

Niets te verliezen staat voor alle angsten het hoofd bieden, durven te falen en vechten om te laten zien wat je waard bent. ,,Een psycholoog zei ooit dat de grootste emotie waar wij op leven angst is. Dit zal altijd blijven, want iedereen is bang. Bang om de boot te missen of geen goede moeder te zijn. Bang om lelijk of oud te worden, bang om te falen. Maar, als ik dit niet doe, faal ik sowieso. Ik moet gewoon de ballen hebben om datgene te vertellen wat geen andere cabaretier kan of durft te vertellen. En heel belangrijk, het wordt natuurlijk wel grappig!”

,,Wat ik de laatste tijd besef is dat ik twintig jaar geleden collega’s wilde worden van Najib Amhali en Theo Maassen. Dat was mijn droom. Nu denk ik ‘wacht even, ik speel gewoon met hen en niet voor spek en bonen!’ Nu wil ik nog dat het op een gegeven moment gaat worden dat mensen ‘een avondje gaan Soundos’en. Uiteindelijk gaat me dat lukken. Omarm me maar gewoon, want ik blijf!”

Niets te verliezen van Soundos speelt tot en met maart 2019 in de theaters. Kijk voor meer informatie op www.theaterbureaudemannen.nl.