Vanaf het ‘dak van de wereld’ naar Tijnje en Beetsterzwaag

BEETSTERZWAAG

 In de keuken van restaurant Prins Heerlijck werken Dhiraj en Rasmita Thapa, net getrouwd en beiden vierdejaars student bij Ritz Hotel en Management College in Kathmandu, Nepal. 

Dhiraj en Rasmita Thapa lopen sinds augustus stage in Beetsterzwaag. Ze wonen in Tijnje bij hun Nederlandse kennis, die ze oma noemen. Nepal wordt door zijn hoge ligging ook wel het ‘Dak van de Wereld’ genoemd en de Nepalezen staan bekend als een vriendelijk en behulpzaam volk. Bij een begroeting op zijn Nepalees zeg je ‘namaste’ (hallo, tot ziens, bedankt), waarbij je de handen bij elkaar vouwt en het hoofd lichtjes buigt. Hiermee toon je respect voor de ander. Het betekent bovendien: ik groet de God in u. Dhiraj: We hebben al onze examens al gehaald en moeten alleen nog deze stage lopen. Als de beoordeling goed is in februari volgend jaar, dan zijn we klaar met onze studie. Hoe kwamen jullie hier terecht en waarom koos je voor Nederland? Dat heeft voornamelijk te maken met veiligheid. In tegenstelling tot Dubai, China en Arabië voelen wij ons hier veilig en op ons gemak. We hebben in Tijnje al veel bekenden en ik heb dit restaurant al eerder bezocht. De meeste medestudenten kiezen voor een stage bij een groot chique restaurant of hotel. Wij hebben echter met opzet voor een klein restaurant gekozen omdat je dan veel meer basisvaardigheden leert. Wat vond je moeilijk in het begin? We vinden het hier wel stil, bij ons doen we veel meer samen. We skypen veel met onze ouders. 30 september was er bij ons een festival dat eigenlijk een groot familiefeest is, Dasai genaamd. Dat hebben we wel gemist. De eerste weken was met name de taal een probleem. Omdat de meeste collega's ook wel in het Engels kunnen communiceren gaat het nu beter. We koken nu af en toe Nepalees voor onze collega's. Wij verzorgen ook Nepalese maaltijden bij mensen thuis tegen een kleine vergoeding. Op die manier proberen we de Nepalese cultuur over te brengen en hebben we weer wat geld voor de reiskosten naar Beetsterzwaag. Soms eten we zelf ook mee, maar dan met onze handen. Dat vinden vooral de kinderen erg leuk. Wat moet ik me voorstellen bij typisch Nepalese gerechten? We hebben in Nepal niet de beschikking over gas, zoals bij jullie, alles wordt op houtvuur gekookt. De meeste mensen eten dagelijks rijst met linzensoep en curry. De curry kan op vele manieren gecombineerd worden met bijvoorbeeld kip, champignons, ui of groente. Er wordt bij ons minder vlees gegeten, want het is duur en niet overal te koop. Ander Nepalees volksvoedsel is de chapati, een rond brood in de vorm van een pannenkoek, enkel van meel dat kort gebakken wordt. Wat is bij het eten in de Nepalese cultuur gebruikelijk? Wie in Nepal uitgenodigd wordt om te komen eten bij een lokale familie, gaat eerst gezellig babbelen, maar wordt na het eten geacht snel te vertrekken. Vrouwen en kinderen eten apart en pas nadat de mannen hebben gegeten. Het komt voor dat je als gast alleen eet, terwijl degene die je uitgenodigd heeft, toekijkt en zich uitsluitend bemoeit met de bediening. Dit is een gebaar van beleefdheid. Als toerist in Nepal word je gevraagd zoveel mogelijk je maaltijd te gebruiken in de lodge waar je slaapt en bovendien zoveel mogelijk dezelfde gerechten te bestellen. Aan het eten wordt namelijk het meest verdiend, bovendien wordt er dan minder hout gebruikt. Waarin verschilt de Nepalese keuken van de Franse keuken in Prins Heerlijck? De Nepalese keuken is vrij beperkt, maar wel beïnvloed door de Indiase, Tibetaanse en Chinese keukens. Veel Nepalezen eten vegetarisch. Het valt ons op dat je in de Nederlandse restaurants heel weinig vegetarische gerechten op de menukaart ziet. Het merendeel van de Nepalese bevolking is hindoe. Als vervanger van rundvlees (de koe is heilig) wordt er buffelvlees gegeten. De lokale bevolking eet zonder bestek. Men gebruikt hiervoor de rechterhand, want de linkerhand wordt als onrein gezien. Als toerist kun je in een lokaal restaurant een lepel krijgen. Een ander verschil is dat in de vijf sterrenrestaurants een ober gedurende het hele diner bij een tafel blijft staan. Welke taken hebben jullie en blijven die hetzelfde tijdens de stage? De eerste maanden zijn we bij toerbeurt voornamelijk in de keuken bezig met bij de bereiding van de maaltijden. Vervolgens zullen we ingezet worden bij de bediening en tenslotte gaat het om de organisatorische vaardigheden die met het management van het restaurant te maken hebben. Als jullie klaar zijn met de studie wat zijn dan jullie plannen? Veel medestudenten willen weg uit Nepal, wij niet, wij zijn gek op Nepal. We willen iets voor Nepal betekenen. We denken hierbij aan het verder ontwikkelen van het toerisme. We hebben in ons huis al een soort van bed&breakfast. In mijn vrije tijd ben ik vrijwilliger/contactpersoon bij een van de vele projecten die door mijn Nederlandse kennis (oma) in de meest armlastige dorpen zijn opgestart. De projecten, gericht op onderwijs en gezondheid worden uitgevoerd door de Stichting Nepal Sambandha (www.stichtingnepalsambandha.nl). De Stichting heeft als uitgangspunt: de plannen en ideeën zoveel mogelijk door de plaatselijke bevolking laten bedenken en uitvoeren. Het bestuur werkt in nauwe samenwerking met de lokale contactpersonen de plannen uit en bekijkt de financiële mogelijkheden. Door de kleinschaligheid en geringe overheadkosten gaat 95 procent van de giften rechtstreeks naar de projecten en blijft er niets aan de bekende strijkstok hangen. De bezoeker van restaurant Prins Heerlijck kan hier ook een steentje aan bijdragen door de 15 procent korting die het restaurant bij een diner geeft te doneren aan deze Stichting. Voor wie eens een Nepalese maaltijd of Nepalese groente/kaas oliebollen genaamd ‘Pakauda’ wil proberen kan tot 27 februari 2018 per mail contact opnemen met Dhiraj@Rasmita of telefonisch via 06-51660073. Tekst en foto: Japke Weij

Auteur

Fokke Wester