Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 6)

Drachten

Wytze en Joan van der Land uit De Wilgen zijn op 11 maart vertrokken voor een reis van anderhalf jaar. De eerste etappe is een sponsorreis die in oktober zal eindigen in Singapore. De opbrengst daarvan is voor een kinderproject in Indonesië van de stichting Pikulan in Surhuisterveen. Onderweg houden ze een logboek bij voor de Drachtster Courant. Dit is deel 6 van het reisverslag. Onderin staan linkjes naar deel 1, 2, 3, 4 en 5.

Vaarwel China We rijden langzaam maar zeker verder zuidwaarts, richting Laos. De provincie Yunnan heeft heel veel moois te bieden. Van mooie oude dorpjes tot heel veel natuurschoon. We bezoeken een paar dorpen waar etnische minderheden wonen. Ze hebben een eigen dialect, schrift en dragen soms prachtige kleren. Ook de versiersels in het haar en rond de kleding zijn van mooi bewerkt zilver. De bergwegen om er te komen zijn soms nauwelijks begaanbaar voor onze camper. Veel grondverschuivingen en vallende stukken rotswand. We maken niet veel vooruitgang per uur. Soms maar 25 kilometer. Op een route raken we van het pad, omdat er een bergwand naar beneden is gevallen. De camper verliest de grip en glijdt met de rechterkant van het pad. Binnen de kortste keer zien we de auto wegzakken richting afgrond. Joan rent naar beneden om hulp te zoeken. Gelukkig vindt ze een groepje wegwerkers, die een 4wd hebben. De baas begrijpt haar gebarentaal. Hij gooit een staalkabel in de bak van de auto en ze rijden naar boven. Net op tijd, want het chassis ligt bijna op de betonnen rand. De 4wd heeft er moeite mee en we glijden eerst nog verder, maar dan krijgen wij ook grip en kunnen we opgelucht ademhalen. Douanecontrole De reis door China was mooi, maar heeft nu ook lang genoeg geduurd. Het constant met een gids moeten rijden, het luidruchtige karakter van de gemiddelde bewoner, het starre in hun houding om een besluit te nemen en de eetgewoontes. Het is goed zo. 42 dagen was genoeg. Het land zelf heeft heel veel mooie dingen en is derhalve echt de moeite waard. Daar hebben we erg van genoten. De grensovergang met Laos contrasteert de verschillen. Aan de Chinese kant moeten er veel documenten worden gecontroleerd en je komt Laos binnen waar men snel klaar is met de papieren en geen douanecontrole van de goederen in de auto doet. Vanaf de grens naar de eerste stad aan de weg naar Luang Prabang, het stadje Udon Xia, is niet veel kilometers. Je moet echter door de bergen slingeren en komt weer van die vervelende ingestorte rotswanden tegen. Het rijden houdt je bezig en is pittig. Onderweg zie je het verschil tussen de Lao en de Chinees. Het Lao volk is plezierig en werkt, volgens de mensen die hier al erg lang wonen, niet te hard. De Chinezen werken hier heel erg hard en pakken alles aan. Men verliest daardoor de business aan de gewiekste Chinezen die momenteel bezig zijn om Laos economisch over te nemen. Na een enerverende rit komen we in het stadje aan en worden uiterst vriendelijk geholpen door de Loa manager. Ze verplaatst even een auto en laat ons op het mooiste plekje bij haar hotel staan. Voor het eerst weer een beetje Europees voedsel opeten met een mes en vork is ook wel weer een belevenis. We hadden regelmatig van die kromme, uit elkaar staande eetstokjes. Alsof men dat deed om ons te pesten. Ook de lach bij de bediening was spontaan. Emotioneel weerzien Het laatste gedeelte om in Luang Prabang terecht te komen, was weer een prachtige bergrit over een weg die erg veel vrachtverkeer heeft. Je hebt er last van omdat het inhalen met al die bochten lastig is. De overbeladen wagens knorren al rokend naar boven. Het lukt ons om voor het donker nog in de mooie monumentale stad aan te komen. Maaike, de dochter van Joan, die hier al 14 jaar woont begroet ons bij een hotel. Het weerzien is emotioneel. Met haar en haar partner Bart gaan we de komende dag vieren dat we hier terecht zijn gekomen, zonder noemenswaardige problemen. Inmiddels is duidelijk dat de Chinees die ons voor veel geld de reis in China heeft verkocht, ons nu wil bedonderen. Omdat we niet door Thailand mogen rijden met de camper, moesten we een alternatief verzinnen om de camper te verschepen. Gelukkig hebben we in februari reeds nagedacht over plotseling opkomende problemen. Hij heeft ons toen een offerte gestuurd en die willen we nu invullen. Plotseling stuurt hij een nieuwe offerte om naar de haven Shenzen te rijden met een prijsstijging van 70%. Zo wordt je dus uitgekleed, terwijl je al een heel dure trip met hem maakt. Offertes Dus gaan we door met de Nederlandse agent die ons uit Vietnam of Cambodia kan verschepen. Maar ook dat gaat niet vlot. Ondanks offertes blijkt dat men geen afvaarten heeft. Daar hebben we dus ook niets aan. Nu wordt het spannend. De tijd verstrijkt. Luang Prabang is een heel mooi oud stadje en staat als werelderfgoed te boek. We dwalen er een paar dagen rond en gaan dan op weg naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. We moeten via de bergroute naar het zuiden en maken weinig vooruitgang. Onderweg in Vang Vieng geslapen. Na 2 dagen hard werken komen we aan bij het huis van Maaike aan de Mekong. Best wel even trots op deze prestatie. Onmogelijk We willen de auto even laten servicen door een Canadese garagehouder. Olie verversen, filters wisselen en remblokken vervangen. Hij ontdekt een lekkende injector. Het onderdeel is er niet uit te krijgen en na 2 dagen worstelen met speciaal gemaakt gereedschap komt het ding eruit. Nu blijkt dat het apparaat nogal is ingebrand en misschien moet worden vervangen. Mogelijk nieuwe uit Nederland invliegen. Ook blijkt dat het transport van de camper naar Australie bijna onmogelijk is geworden. Dan zou hij in Laos moeten blijven onder het motto van wachten op onderdelen. Naar Singapore brengen met een dieplader door Thailand is een erg dure oplossing. Afwachten tot maandag. Dan moeten we een besluit nemen. Redactie: Inmiddels is duidelijk dat het Wytze en Joan van der Land niet zal lukken om met de camper Singapore te bereiken. Het echtpaar heeft de sponsorreis daarom afgebroken. In totaal hebben ze 30.700 kilometer gereden voor de Stichting Pikulan.
Lees ook Wytze en Joan van der Land rijden 220 dagen voor 0,01 cent per kilometer Eerdere verslagen: Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 1) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 2) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 3) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 4) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 5) 
Kijk ook op hun Facebookpagina

Auteur

Fokke Wester