Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 5)

Drachten

Wytze en Joan van der Land uit De Wilgen zijn op 11 maart vertrokken voor een reis van anderhalf jaar. De eerste etappe is een sponsorreis die in oktober zal eindigen in Singapore. De opbrengst daarvan is voor een kinderproject in Indonesië van de stichting Pikulan in Surhuisterveen. Onderweg houden ze een logboek bij voor de Drachtster Courant. Dit is deel 5 van het reisverslag. Onderin staan linkjes naar deel 1, 2, 3 en 4.

Reizen in China Omdat we op de nodige bureaucratische rompslomp van de autoriteiten moesten wachten, met onze camper nog steeds achter het hek bij de grens, moesten we een nachtje in een hotel slapen. De volgende morgen om 11 uur werden we eindelijk binnengelaten in China. Daarna moesten we eerst nog even een kentekenplaatje halen bij het verkeerspolitiebureau. Aangezien er een stroomstoring was op die ochtend, kon men ons niet helpen. Het plastic kentekenplaatje lag klaar, maar we konden hoog of laag springen, het bleef daar liggen. We hebben de camper voor de deur geplaatst en zijn daar maar gaan wachten. Plotseling ging het rolluik van de deur vanzelf open. Maar er was nog niemand te zien die hulp kon bieden en ons het plaatje kon geven. De betreffende officier had recht op 3 uur pauze en ondanks de ochtend, die ook al in een gedwongen pauze was opgegaan, kwam mevrouw niet eerder opdraven. Onze gids heeft gebeld en gesmeekt, maar rechten zijn rechten en daar wijkt niemand vanaf. Madam kwam om exact 3 uur in een vuurrood jurkje met hooggehakte schoenen binnen trippelen en moest zich eerst nog even in het uniform hijsen. Nadat deze exercitie ook nog een halfuurtje vergde, konden we dan eindelijk aan onze reis beginnen. Gids Vanaf de grensplaats Erenhot zijn we naar de stad Datong gegaan. Even wennen aan de keurig aangelegde en perfect onderhouden wegen. Dat is wat anders dan de niersteenvergruizers uit de landen ervoor. Het rijdt weer een beetje als vanouds, met een rustig zoemend motortje en weinig of geen herrie. Wat ook moet wennen is de gids die voorin de auto naast de bestuurder zit. Hij heeft zijn spullen bij zich en zodra we ergens gaan staan zal hij een eigen slaapplekje gaan zoeken. Even buiten Datong heeft men grotten in de rotsige wanden uitgehakt en daarin bevinden zich ongeveer 51000 Buddha beelden en beeldjes. Het is een drukte van belang. Hier merk je dat je in dit land waarschijnlijk nooit ergens even alleen bent. We gaan daarna Datong binnen. Het oude gedeelte is omringd door gerestaureerde stadsmuren. We lopen de winkelstraat door op weg naar een tempel. Voor iedere winkel staat een 500 watts luidspreker opgesteld om het publiek ervan te overtuigen om vooral daar hun boodschappen te doen. Je bent na een meter of 50 al hoorndol van de herrie. Dat is aan ons niet besteedt, maar hier zie je dan ook het verschil. Men is hier gewend aan herrie en lawaai. Je merkt het ook als de mensen met elkaar communiceren. Men schreeuwt naar elkaar alsof men gehoorgestoord is. Velen hebben geen mobieltje nodig, want ze schreeuwen zo hard dat je het op grote afstand hoort. Grote Muur Vanuit Datong zijn we naar Beijing gegaan. Omdat wij hebben gevraagd om de grote muur te bezoeken aan het begin van het bouwwerk, dan gaan we een mooie bergroute rijden. Na een zeer slingerachtige smalle weg komen we aan een meer en zien de grote muur over de bergen lopen. We vallen stil van verbazing. Hoe kun je het verzinnen en maken. Nadat we de muur voor een gedeelte hebben beklommen zijn we, nog onder de indruk van alles, verder gegaan naar Beijing. We kunnen bij een hotel in de binnenstad staan. Het dringt langzaam tot ons door dat we toch maar eventjes helemaal vanuit Drachten met ons campertje de grote muur hebben aangedaan en rijdend in Beijing zijn gekomen. Het begint erg warm te worden en we zijn blij dat we van de lobby gebruik kunnen maken. De verboden stad is een indrukwekkend complex van prachtige oude gebouwen. Je bent er zomaar een halve dag bezig om alles te bekijken. Ook het Tianman plein is een bezoek waard omdat je het vaak in nieuwsprogramma’s ziet. Het portret van Mao op de grote rode muur. Een bezoek aan het zomerpaleis was een hoogtepunt. Hoewel de Britse en Franse troepen het oude houten paleis in 1850 leeg hebben geroofd en in brand hebben gestoken, omdat de beide landen hun zin niet kregen, is er nog veel moois te zien. Er is een compleet marmeren boot in een grote vijver gebouwd, er zijn prachtige prieeltjes in de tuin te vinden en het geheel is een lustoord om te zien. We raken langzamerhand ook meer gewend aan de enorme mensen massa’s die overal zijn. Wat niet erg went zijn de manieren van de bevolking. Het eten gaat met veel geslurp en gesmak gepaard. Daarnaast is het rochelen en spugen niet om aan te horen. Als je tenslotte de wc’s aankunt, ben je al redelijk ingeburgerd. Daar staat tegenover dat het eten bestaat uit vele variaties die vanuit alle provincies van China in iedere stad zijn te vinden. Te kust en te keur voor weinig geld. Beestachtig We gaan verder naar Nanjing, het vroegere Nanking. Deze stad is op brute wijze in 1937 verkracht door de Japanners. Men heeft op beestachtige wijze huisgehouden en ongeveer 300.000 onschuldige burgers vermoord. Het bezoek aan het Massacre museum heeft ons diep geroerd. Daarna zijn we de oude stad ingetrokken. Hele mooie kleine winkelstraatjes aan kanaaltjes. Ook hebben we het presidentiële paleis gezien dat werd gebouwd nadat men de republiek had uitgeroepen in 1928. Zo werd Nanking plotseling de hoofdstad van China. Later heeft Mao Zedong daar de generaal Chiang Kais-hek naar Formosa, het huidige Taiwan, verbannen. We zijn nu in Shanghai en het is erg warm. Het is hier 39 graden met een vochtigheidspercentage van 80 %. We slapen nu in een hotel omdat de camper te warm is. We kunnen veel sites in China niet bereiken of ze kunnen niet worden gebruikt. Ook wij kunnen onze eigen site niet bereiken. Facebook is ook niet toegankelijk. Vandaar dat we anderen regelmatig vragen om even te helpen met het op facebook plaatsen van een verhaaltje. Dus kijk af en toe maar even op onze tijdlijn. Nog even het laatste nieuws over het kinderproject Tanjung Priok: er kunnen nu per augustus al 53 kinderen naar school omdat de stichting Pikulan het geld heeft voorgeschoten. Groet van ons uit de miljoenenstad Shanghai, Wytze en Joan van der Land Lees ook Wytze en Joan van der Land rijden 220 dagen voor 0,01 cent per kilometer Eerdere verslagen: Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 1) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 2) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 3) Reisverslag | Wytze en Joan in de camper naar Singapore (deel 4)

Auteur

Fokke Wester