Cruyff Court brengt AZC-bewoners in beweging

DRACHTEN

Wethouder Jos van der Horst heeft vanmiddag op het asielzoekerscentrum aan het Noorderend een tijdelijk Cruyff Court geopend. Een week lang mogen de bewoners er allerlei sporten uitproberen.

Tekst en foto's Fokke Wester Het mobiele Cruyff Court maakt deze zomer een toernee langs zes AZC's in Nederland. Overal blijft het speelveld een week staan. Voor de bewoners worden allerlei workshops, clinics en trainingen verzorgd. In Drachten begon de sportweek vandaag met een training van voetbalvereniging Drachtster Boys. Wiebe van der Veen trapte vanmiddag een balletje met de allerkleinsten, terwijl de oudere bewoners vanavond voetballes kregen van eerste elftalspeler Harvey Bishop. Verder staan deze week onder andere nog op het programma een korfballes van medewerkers van KV Drachten, een frisbee-les van iemand van het Leeuwarder Sportconnect en een training Taekwondo. ,,Het kan allemaal op zo'n Cruyff Court, al zal er wel vooral gevoetbald worden'', zegt Shane van der Horst, activiteitenbegeleider op het Drachtster AZC. Kennismaken De week kost het centrum niets, maar de bewoners moeten wel zelf zorgen dat er gebruik van het Court wordt gemaakt. Van der Horst krijgt daarbij hulp van een viertal bewoners, die met hem het dagelijkse programma verzorgen. ,,Het gaat er om dat de mensen kennismaken met verschillende sporten. Ik heb alle Drachtster verenigingen aangeschreven, maar het is wel lastig dat dit net in de vakantieweken is.'' Volgende week donderdag wordt het Court in Drachten weer afgebroken, om in een ander AZC dienst te kunnen doen. Sport is belangrijk voor vluchtelingen, vindt wethouder Jos van der Horst, die het Cruyff Court vanmiddag opende door mee te spelen in een partijtje tussen bewoners en medewerkers van het AZC. Zelf voetbalde hij ooit bij Oldeholtpade en De Westhoek. ,,Van tweede klasse onderafdeling tot vierde klasse KNVB. Maar dat laatste hoogstens tien wedstrijden hoor, en vooral als invaller, haha. Maar sport is gewoon de makkelijkste manier om mensen met elkaar in contact te brengen. Er wonen hier mensen van heel vele nationaliteiten bij elkaar, maar geef ze een bal, en ze gaan er samen mee spelen. Daar hebben ze geen woorden bij nodig. Sport zorgt voor verbinding en het is goed voor de onderlinge communicatie.'' Team van de Week Wiebe van der Veen kwam twee jaar geleden in contact met Shane van der Horst, toen hij voor een thuiswedstrijd van het eerste van Drachtster Boys een team van het AZC uitnodigde om 'Team van de Week' te worden. ,,Dat ha wy by elke thúswedstryd, dus om de fjirtjin dagen. Mar wy hienen al ús eigen jeugdteams al hân en doe kamen wy op it idee om foar de beide lêste wedstriden teams te freegjen van it AZC en Dol-Fijn. Se krigen in tour oer it kompleks, mochten yn de klaaikeamers sjen en krigen in spesjaal shirt oan om mei it earste foar de wedstryd it fjild op te rinnen. Dy bern fûnen it prachtich.'' Toch speelden eigenlijk nooit bewoners van het asielzoekerscentrum bij Drachtster Boys. Te ver weg, vermoedt Van der Veen. ,,VV Drachten hie wol altyd spilers hjirwei, dy sitte gewoan tichterby.'' Vorig seizoen had VV Drachten geen ruimte voor vier spelers en daarom vroegen die of ze bij Drachtster Boys mochten spelen. Een vluchteling is niet zomaar een speler, zegt Van der Veen. Vooral het feit dat ze midden in het seizoen kunnen komen, maar ook zomaar weer verdwenen kunnen zijn, maakt dat ze speciale aandacht nodig hebben. ,,En dy is der dan ek, elke spiler hat in eigen begelieder, dy't soarget dat de spiler goed opfong wurdt, dat er in shirtsje krijt en yn in team ynpast wurdt. Shane is foar ús fierder de kontaktpersoan, mei him regelje wy de kontribúsje en sa.''   Shirtsje Vorig seizoen was de AZC-bewoner die in de A1 speelde op een gegeven moment zomaar weer weg. Geen verblijfsvergunning gekregen en in de illegaliteit verdwenen, legt Van der Veen uit. ,,Dy jonge moast werom nei Itaalje, dêr't er Europa ynkaam wie. De jonges fan syn team wienen der hielendal ôf, doe't it berjocht kaam dat er net bliuwe mocht. Fan in anonime flechtling wurdt it in minske fan fleis en bloed. Dan wurdt it ynienen in hiel oar ferhaal. Normaal moat in spiler dy't opseit syn shirtsje ynleverje, mar wy ha besluten dat sy dat net hoege. Sy meie it hâlde, wy hoopje dat it foar harren in moai oantinken is.'' Een van de spelers kwam uit Afghanistan, zijn ouders waren allebei dood en hij was hier helemaal alleen heen gekomen. ,,Sokken sitte fol mei trauma's en fierder ha se hielendal neat. Dan is sport ek in moai middel om de dei troch te kommen. Hy wie der ek altyd. Hy spile yn it iene team en trainde ek noch mei twa oare teams mei. Op in kear kaam er net opdagen by de wedstryd. Wy ha him noch in berjocht stjoerd, mar wy ha fierder neat wer fan him heard. Letter fernamen wy dat ek hy fuort moast.'' ,,Rekkest der emoasjoneel by belutsen en as sa'n ien dan net bliuwe mei, dan kin soks hurd oankomme. Mar wy witte: as der in spiler út it AZC by ús komt, sil er noait lang bliuwe. Wy hienen gelokkich de rûmte om se yn fjouwer ferskillende teams ûnder te bringen, want it is dúdlik datst der troch dy ûnsekerheid noait in hiel team op bouwe kinst. Dochs is it belangryk datst soks as feriening dochst, want kinst echt wat betsjutte foar dy bern.''

Auteur

Fokke Wester