Juf Annie krijgt blotevoetenpad bij afscheid van de Meander (met filmpje!)

DRACHTEN

Met een blotevoetenpad heeft obs De Meander vanmiddag afscheid genomen van Juf Annie. Na 43 jaar vindt ze het genoeg geweest. Woensdag is ze voor het laatst  bij haar kleuters.

Tekst en foto's: Fokke Wester Annie Nauta-van Dijk (63), geboren en getogen in Drachten, heeft een opmerkelijke loopbaan in het onderwijs achter de rug. Haar eerste baan was aan de Zonnestraal aan de Groene Zoom. ,,Dat was de school waar ik zelf als kleuter ook op heb gezeten, al stond die toen nog achter de Grote Kerk, waar nu het Raadhuisplein is. Ik heb trouwens ook stage gelopen op de Zonnestraal en toen werd mijn eigen kleuterjuf, juf Van der Mei, mijn collega.'' Drait Drie jaar werkte ze aan de Groene Zoom, de rest van haar loopbaan werkte ze in de Drait. Daar kwamen in de jaren zeventig net de eerste huizen, en dus ook de eerste school. Ze werd hoofdleidster op de Poalsbrêge en na de samenvoeging van de kleuterschool en de lagere school tot basisschool vormde ze samen met Hans Bijl de eerste tweehoofdige directie van Smallingerland. ,,Daar heb ik ook nog op moeten solliciteren, net als op de Zonnestraal. Voor de rest heb ik nooit gesolliciteerd, maar door fusie op fusie heb ik wel steeds op andere scholen gewerkt.'' Ze somt op: Poalsbrêge, Tweemaster, Tweesprong, de noodschool aan de Lauwers en sinds 2005 de Meander in de Bredeschool De Drait. Ze is al lang geen directeur meer. ,,Bij de laatste fusie heb ik gezegd: geef mij mijn kleuters maar weer terug.'' Als Juf Annie haar loopbaan overziet, vallen een paar dingen op: kleuters, muziek en natuur. ,,Ik ben geboren als kleuterjuf, daar ligt mijn hart. Maar het is wel erg veranderd. In het begin had je als juf veel meer vrijheid en ruimte. Toen had je nog geen methodes en kon je nog meegaan in het spel. Dat sprak mij veel meer aan. Nu moet je je aan schema's houden. Je hebt een dagschema, een weekschema en een jaarschema. Natuurlijk is het goed dat je nadenkt over waarom je bijvoorbeeld een verhaal voorleest. Maar het ligt allemaal zo verschrikkelijk vast.'' Experimenten ,,Nu moet je vanuit doelen werken, prima, dat deden wij vroeger ook al, maar als dan de Cito wordt gebruikt om af te rekenen, dan is er iets niet goed. Natuurlijk is zo'n Cito prima, maar alleen als het gebruikt wordt als een signaal. Het kleuteronderwijs is het meest veranderd, veel sterker dan in de bovenbouw. Gelukkig stond in de laatste brochure van het Ministerie dat er weer ruimte moet komen voor experimenten, zodat kinderen zelf weer van alles gaan ontdekken. Ik hoop echt dat dat gebeurt.'' In de klas had Juf Annie altijd de gitaar bij de hand. ,,Ik heb altijd veel gezongen met de kinderen. Ik nam mijn gitaar ook altijd mee op de laatste avond van de avondvierdaagse. Dat zat ik in een bolderkar te spelen en de liedjes te begeleiden. Mijn man trok dan de kar, haha.'' Juf Annie hield ook van dieren in de klas, maar dat mag niet meer. ,,Dat is uit den boze, vanwege de allergieën en hygiëne, maar ik vind het wel jammer.'' Rupsen in de klas Toen haar klas aan de Lauwers zat in het noodgebouw, tijdens de bouw van de Meander, leende ze wel eens dieren van de Naturij, vertelt ze lachend. ,,Het is belangrijk dat een kind met een konijn of een hamster kan knuffelen. En het is ook belangrijk dat ze leren om zo'n dier te verzorgen. Gelukkig zitten we hier vlakbij de Naturij, daar komen we heel vaak, alle klassen hebben een abonnement. Hans Bijl en ik zaten destijds wat natuur betreft heel erg op een lijn, wij hebben samen ook de stekjesmarkt opgezet. En nog elk jaar heb ik rupsen in de klas gehad. En als die dan verpopten, maakten we geboortekaartjes. We lieten de vlinders ook altijd feestelijk los.'' Annie Nauta is nu 63 en had nog wel enkele jaren door kunnen gaan, maar ze kiest er bewust voor om nu te stoppen. ,,Het kost me gewoon te veel energie. Als ik 's avonds thuis kom, ben ik bekaf. Mijn lontje wordt steeds korter, merk ik en ik vind het niet goed zoals het zich nu allemaal ontwikkelt. Ik wil niet afknappen en doorstrompelen, daarom stop ik nu. Ik wil die burn-out voorblijven, ik wil met plezier kunnen terugkijken. En dat doe ik nog steeds. Ik heb bijvoorbeeld al heel veel kleuters later terug gezien als vader en moeder. En ach, als de collega's me nodig hebben voor iets creatiefs, dan weten ze me wel te vinden. Ik heb nog een passie en dat is schilderen. Daar wil ik nu wat meer tijd voor proberen te vinden. Ik heb dit werk 43 jaar gedaan en het is wel goed zo.'' Kijk hier naar een filmpje van het afscheid van Juf Annie.

Auteur

Fokke Wester