Woonwagenbewoners stappen boos uit overleg over standplaatsen

DRACHTEN

De Drachtster woonwagenbewoners hebben het vertrouwen in de gemeente opgezegd. Ze zijn uit de gemeentelijke werkgroep Standplaatsen gestapt.

Het grootste struikelpunt voor de woonwagenbewoners, die verenigd zijn onder de naam Woonwagen Belang Smallingerland (WBS), is de bemoeienis van Buro Be-Flex, dat door de gemeente is ingeschakeld om de komst van de nieuwe standplaatsen te begeleiden en voor te bereiden. ,,Wij willen best weer in de werkgroep plaatsnemen, maar alleen op voorwaarde dat Be-Flex niet meer meedoet'', stelt woordvoerder Doet Kallenkoot. ,,Wij kunnen niet langer met gemeente en Be-Flex om tafel zitten.'' Barricade Volgens Kallenkoot heeft wethouder Jos van der Horst eerder ook beloofd dat het bureau aan de kant wordt gezet bij bezwaren van de betrokkenen. ,,Dat heb ik zwart op wit, maar de gemeente heeft twee jaar lang niets anders gedaan dan het proces frustreren, door barricade na barricade op te werpen.'' Kallenkoot heeft de gemeente meerdere malen gewezen op haar rechten en mogelijkheden. ,,In reactie daarop zijn wij afgeschilderd als vergend en intimiderend. Onze oplossingen werden echter niet serieus genomen.'' Een van de voorstellen aan Smallingerland was om eens te kijken naar Rijswijk, waar een nieuw woonwagenkamp probleemloos tot stand kwam in overleg met de bewoners. In plaats daarvan nam de Smallingerland Be-Flex in de arm. Dat bureau heeft geen goede naam onder woonwagenbewoners. ,,Overal waar zij worden ingeschakeld wordt het aantal standplaatsen gedecimaliseerd. Zij noemen ons een lastige en moeilijke doelgroep, zien ons niet als mensen en vinden dat wij geen stem moeten hebben in het proces. Ze verdienen grof geld door het slechte imago van de woonwagenbevolking in stand te houden.'' Topje van de ijsberg Volgens Kallenkoot is dit slechts het topje van de ijsberg. Hij stelt dat de bewoners monddood worden gemaakt. ,,Op slinkse wijze willen zij besluiten die tegen het belang van onze gemeenschap ingaan door onze strot drukken en het vervolgens laten lijken alsof wij het daar mee eens zijn. Wij zitten hier dus puur als decoratiestuk aan tafel, zonder feitelijke inbreng.'' Een belangrijk kritiekpunt van de woonwagenbewoners is dat WoonFriesland op de nieuwe locaties geen huurwagens wil plaatsen. Dat is strijdig met het wettelijke gegeven dat de standplaatsen vallen onder de sociale huur. ,,Wie boven de 39.000 euro per jaar verdient heeft geen recht op een standplaats, maar wie minder dan 20.000 euro verdient moet zelf een wagen kopen. Dat is toch krom? De kale huur voor alleen de plek is al 500 euro per maand. De gemeente mag de corporatie opleggen om huurwagens te plaatsen, maar zonder dat wij het wisten hadden zij daarover eerder al een overeenstemming afgesloten.'' Vijf locaties Volgens Kallenkoot zijn er ondanks de berichten van de gemeente al vijf locaties aangewezen voor de nieuwe kampjes: De Meer, Kwelderland (Himsterhout), Fennereed (Folgeren), Vrijburg en De Morra. Volgens Kallenkoot zijn de Fennereed en de Morra om technische redenen al niet mogelijk. Daarnaast werkt de gemeente volgens hem met 'spooklocaties', die eventueel gebruikt kunnen worden als wisselgeld. ,,Ze hebben zoveel plaatsen aangewezen dat de mensen door de bomen het bos niet meer zien.'' Ook zijn de woonwagenbewoners boos over de inrichting van de nieuwe locaties en over de procedures om de nieuwe locaties bekend te maken. ,,We hebben tekeningen gezien van het nieuwe kampje aan De Meer, bij het bestaande kamp. Daar komt een sloot omheen en metersdikke bosjes, zodat mensen het maar niet hoeven te zien. Zoiets had bij Auschwitz niet misstaan. Voorafgaand aan de komst van het kampje is er overleg gepland met de omwonenden, een wijdere groep bewoners en dan nog eens met stakeholders uit de wijk, zoals de wijkagenten en buurtwerkers. Ze brengen het als een invasie van marsmannetjes, terwijl wij ook maar gewone mensen zijn.'' Uitsterfbeleid 2.0 Hoe de kwestie nu verder zal gaan weet Kallenkoot niet. Wel weet hij dat door de vertragende werking het aantal wachtenden gestaag zal dalen. ,,Het lijkt een beetje op Uitsterfbeleid 2.0. Veel jonge mensen die op een standplaats zitten te wachten zijn het beu en kiezen noodgedwongen voor een gewoon huis. Anderen, zoals wij zelf, kiezen er voor om weer te gaan reizen, ook al is dat sinds 1968 officieel verboden. Mijn vrouw Annie Mirosch en ik hebben vorige week net in Duitsland een nieuwe wagen besteld.'' Wethouder Jos van der Horst wil nog niet reageren op het bericht. Het college beraadt zich over het antwoord op de brief van de woonwagenbewoners, die pas maandag op het gemeentehuis is binnengekomen. Een antwoord van de gemeente is daarom op zijn vroegst volgende week te verwachten.

Auteur

Fokke Wester