Jan van Houten rijdt nu in een auto die bij zijn Stijlhuis past

DRACHTEN

Jan van Houten hoeft zich niet langer te schamen voor de auto die hij in zijn voortuin heeft geparkeerd. Eigenlijk past dat blik niet in het kunstwerk, dat de Torenstraat nu eenmaal is. Nu is zijn auto zelf ook een kunstwerk.

Tekst Fokke Wester Foto's Harry van der Linde Rienk van Houten heeft de afgelopen dagen hard gewerkt aan de auto van zijn vader. In het fabriekje op Ureterpvallaat heeft hij het dak en de motorkap van de blauwe Hyundai Tucson van zijn vader Jan flink onder handen genomen. In de stijl van De Stijl heeft Rienk er zijn eigen kunstwerk van gemaakt. ,,Ik hie it der foarrich jier alris mei Rienk oer hân, mar doe binne wy der fierder net op yngien'', zegt Van Houten senior. Toen hij in februari een foto op Facebook plaatste, kwam het balletje wel aan het rollen. ,,Der wie in programma op televyzje oer de iepening fan 100 jier de Stijl en dêr kaam ús strjitte ek yn foar. Ik haw in skermôfbylding makke mei ús hûs der op en dy haw ik op Facebook setten. Der kaam nochal wat kommintaar, foaral oer dy auto yn ús foartún. Der wienen doe al guon dy't foarstelden dat Rienk der mar mei oan'e slach moast en no hapte hy wol ta.'' Knypeach Rienk maakte een ontwerp, waarbij hij gebruik maakte van de kenmerken van de Stijl, zoals het kleurgebruik en de vlakverdeling. Verder ging hij zijn eigen gang en dat was ook de bedoeling, zegt vader Jan. ,,Ik woe der net samar in Mondriaan op ha, it moast in echte Rienk wurde. Doe't ik fan't wykein kaam te sjen like it der noch wol wat tefolle op. Ik sei tsjin Rienk dat ik syn eigen hantekening noch miste, mar Rienk sei: 'dat komt wol goed, dit is de basis, no komt myn diel.' Hy neamt it sels Stijl mei in knypeach. Minsken dy't syn wurk kenne, dy sjogge it daliks.'' Het schilderwerk symboliseert een ritssluiting die open gaat en de auto een nieuw jasje geeft. Als bescherming heeft Rienk over de verf heen een blanke laklaag gespoten. Vanochtend heeft Van Houten zijn auto naar huis gereden. ,,Nee, ik wie net senuwachtich en ik ha ek net foarsichtiger riden as oars, hoe sa? Ik wol noait in ûngelok ha, dat is net oars as oars. Jo moatte ek net al te krampachtich ride, want dan giet it ek ferkeard. Mar ik hie wol bekijks. Fuort doe't ik it fabrykje út kaam stoppe der al in taksy njonken my. Rút nei ûnderen en de tûme omheech. Wat moai, sei dy man, soks docht dy wol wat, al bin ik der fierder frij nuchter yn.'' Van Houten is het echter wel gewend om bekeken te worden vanwege De Stijl. Hij woont al vanaf 1979 in de woning in de Torenstraat en was in de jaren tachtig nauw betrokken bij het herstel van het kleurenontwerp dat Theo van Doesburg in de jaren twintig voor de toen nieuwe huizen maakte. Hij was mede-oprichter van de Stichting Theo van Doesburg en zat namens de bewoners destijds in de werkgroep, die de restauratie voorbereidde. ,,Ik ha der fan it begjin ôf in posityf gefoel oer hân. Fjirtjin dagen lyn stie der noch in groep Japanners ús hûs te fotografearjen, ik ha se doe fan binnenút ek mar op de foto setten.'' Muorke In de straat hebben meer bewoners hun auto in de voortuin geparkeerd. Dat zou eigenlijk niet moeten, erkent Van Houten. ,,Binnen de Vereniging van Eigenaren ha wy it der ek al oer hân om lâns de stoepe wer it muorke te bouwen, dat der oarspronklik ek stie. Dan moatte de auto's ergens oars hinne en de measten wolle der wol in eintsje om rinne.'' Een andere oplossing is het beschilderen van alle auto's, zodat ook die bij de woningen passen. Buurman Peter Westerhof, wiens woning ook van binnen volgens het kleurontwerp van Van Doesburg is geschilderd, is al in serieuze onderhandeling met Rienk van Houten. ,,It is wol in ferriking. No binne allinnich it dak en de motorkappe noch mar skildere, mar miskien pakke wy aanst ek de rest noch oan. Foaral it dak is fansels net echt goed te sjen. Ik sil der earst in skoftke yn omride en dan besjogge wy it nochris.'' Het overschilderen van de auto is niet in strijd met de regels, voor zover de Van Houtens hebben kunnen nagaan. De hoofdkleur is namelijk nog steeds blauw. Wordt echter ook de rest onder handen genomen, dan moet dat worden overlegd met de Rijksdienst voor Wegverkeer. De auto is twaalf jaar oud en net weer APK gekeurd. ,,Jo kinne der noch jierren mei ride', seinen se by de garaazje. Ik wie de ral wiis mei, mar ik fyn him no echt fantastysk.'' Lees ook: Museumwoning in de Papegaaienbuurt wordt ‘een cadeautje voor Drachten’    

Auteur

Fokke Wester