Arjen en Anna wachten op hun balkon op 23 eendenkuikens

DRACHTEN

Arjen en Anna Kaper troffen eind maart bij thuiskomst uit Nieuw-Zeeland een eendennest met 23 eieren aan op hun balkon. Het wachten is nu op het uitkomen, want dan moet de grote verhuizing weer worden geregeld.

,,Sjoch, dêr sit er.'' Voorzichtig buigt Arjen Kaper een tak van een conifeer opzij. In de schaduw onder het boompje zit een eend middenin een krans van dons. Het bruine dier heeft de ogen open, maar reageert niet op het plotselinge bezoek. ,,Hy sit no yn de briedstân, dat is in soart trance.'' Kaper wil de vogel nu niet storen, dus uit het nest tillen is helemaal uit den boze, maar eerder hebben ze al in het nest kunnen kijken toen de moeder er even af was. Drieëntwintig eieren telden ze toen. Kleindochter Linn heeft er met de Ipad van beppe een foto van gemaakt. Ze stond er zelfs mee op de voorpagina van de Telegraaf. De eieren staan op uitkomen, denkt Anna Kaper. ,,Dy ein wurdt wat ûnrêstich, ik tink dat se fernimt dat der wat oan sit te kommen.'' Juli Het echtpaar Kaper woont sinds drie jaar op de bovenste verdieping van een van de appartementenflats aan Parkwijk de Singels. Op hun grote balkon staan diverse plantenbakken, met grote struiken, waartussen ze op warme dagen lekker beschut in de open lucht kunnen zitten. Vorig jaar hadden ze ook al nesten op hun balkon, vijf keer maar liefst, verspreid over het voorjaar. ,,De lêste kear wie it sels al july. En doe binne der meiiïnoar wol 45 fan de 50 aaien útkaam.'' Ze weten dus wat ze aan moeten met eendenkuikens. Zo'n vol nest komt niet in een keer uit, dat gaat ei voor ei. De jonge kuikens kruipen uit het nest en vallen uit de plantenbak. ,,Dan skarrelje der op in stuit ferskillende pykjes hjir oer it balkon'', zegt Arjen Kaper. Zodra de kuikens rondlopen zet hij een bak met water voor ze neer. Het kan een paar dagen duren, maar op een gegeven moment kan de moedereend de lokroep van haar jongen niet meer weerstaan en verlaat ze het nest. Dan is het tijd om de dieren te verzamelen, weten Arjen en Anna. Vorig jaar hebben ze zoon Dick en kleindochter Linn gevraagd om hen te helpen, net als kennis Wim Dam, die veel weet over vogels. ,,Linn hat de lytsjes sammele yn in amer en ik ha de mem eefkes achter de fleugels opkrigen en dan is it mei mekoar de lift yn. Wy kinne se hjir fuort ûnder by de fiver moai loslitte. Se swimme sa fuort.'' Broedstand Eind maart kwamen ze thuis na een reis van drie maanden door Nieuw Zeeland. ,,Us soan sei al dat er in ferrassing foar ús hie, mar safolle aaien hienen wy net ferwachte.'' Er zit trouwens nog een eend op een nest op het balkon van Arjen en Anna. Maar daarin ligt geen enkel ei. Hoe dat nou kan? Geen idee. Misschien heeft die eend de eieren wel bij de andere in het volle nest gelegd, oppert Arjen. ,,In man fan de fûgelbeskerming sei al dat 23 aaien yn ien nêst wol hiel útsûnderlik is. Meastal binne it der sa'n tsien, in hiel inkelde kear komme se oan achttjin aaien ta.'' Het lege nest, waarop de moedereend al net zo in broedstand zit als de eend op de 23, kan misschien straks nog dienst doen, zegt Arjen. Want als de moedereend weer stopt met broeden omdat de jongen haar roepen, kan het zijn dat er nog enkele eieren niet zijn uitgebroed. ,,Wy hawwe it der al oer hân om no al in pear aaien by har yn it nêst te lizzen, mar dat ha wy dochs mar net dien.'' Ze kijken geregeld even uit het raam. Nee, niks nog. ,,Ik hie't eins al ferwachte, want dy ein is sa ûnrêstich. It sil grif net lang mear duorje.'' Buiten schijnt de zon over de grote vijver. Op het balkon blijft het nog stil. Misschien morgen.  

Auteur

Fokke Wester