Drachten krijgt vier entrees 'die welkom heten'

DRACHTEN

Met een bijeenkomst in de Sluis Machinefabriek aan de Tussendiepen is vanmiddag het Kunstplan gepresenteerd dat binnen vier jaar moet zorgen voor minstens vier nieuwe kunstwerken bij de belangrijkste toegangswegen naar de stad.

Tekst en foto's: Fokke Wester Nee, zei wethouder Marja Krans. Dit is niet het moment om Drachten als 'stad' te presenteren. Toch gebruikte ze tot tweemaal toe in haar toespraak een Elfstedenquote om de start van het Kunstplan aan te geven: It sil heve en It giet oan. ,,Die discussie dorp of stad vind ik altijd zo flauw. Drachten is gewoon een stad, als je ziet naar de ontwikkeling en de inhoud. Daar moeten we gewoon geen punt meer van maken.'' Passant verleiden Smallingerland is een veelkleurige gemeente en Drachten heeft veel in huis, aldus Krans. ,,Maar als je op de snelwegen Drachten voorbij rijdt, dan zou je dat zo niet zeggen. Wij willen daarom Drachten zichtbaar maken als een moderne stad. Wij willen de passant verleiden om hier eens een kijkje te komen nemen.'' In het ambitieuze Kunstplan wordt de komende twee jaar gewerkt aan vier grote kunstwerken bij de belangrijkste toegangswegen. Voor die kunstwerken worden internationale kunstenaars uitgenodigd, maar het is de bedoeling dat Drachtsters ook gaan meedenken en meewerken. De kunstwerken moeten de overgang van platteland naar stad markeren, zoals vroeger de stadspoorten dat deden. Voor de entrees bij Tjaarda, Nijtap en de A7 moet een kunstwerk komen dat bezoekers welkom heet. Daarvoor wordt een prijsvraag uitgeschreven waarvoor internationale kunstenaars worden gevraagd. In mei moeten de plannen klaar zijn, waarna in juni het besluit wordt genomen wie zijn of haar plannen verder mag uitwerken. Voor de Tussendiepen is geen wedstrijd, hier worden vier kunstenaars voor uitgenodigd die in 2018 een visionair werk gaan maken dat de reis naar de toekomst moet verbeelden. Coöperatie Het proces naar de vier kunstwerken wordt begeleid door TAAK, een coöperatie van allerlei mensen die werken in de kunst, zoals schrijvers, producenten en bedenkers. ,,Wij maken zelf geen kunstwerken, maar we ontwikkelen wel concepten, programma's die tot kunstopdrachten leiden. Wij zijn adviseur van de gemeente'', legt Theo Tegelaar van Taak uit. Taak is door Smallingerland ingehuurd om de organisatie handen en voeten te geven. De vier mensen van Taak die in Smallingerland het project oppakken zorgen voor de selectie van de kunstenaars, maar de keuze van de kunstwerken wordt gemaakt door een projectgroep, met onder meer vertegenwoordigers van de gemeente. Voor het project heeft de gemeente een budget van vier ton beschikbaar gesteld, maar de uiteindelijke begroting loopt tegen de negen ton, zegt Tegelaar. ,,Dus wij moeten nog een hele hoop geld gaan zoeken bij sponsoren, bedrijven en landelijke fondsen.'' De inzet van de vier mensen van Taak voor twee jaar kost de gemeente rond de 40.000 euro, schat hij. ,,Dat is de planning die wij hebben gemaakt. Wij sturen gewoon een factuur naar de gemeente voor de gewerkte uren. Wij werken in fases. We hebben nu een opdracht tot oktober, dan moeten de definitieve ontwerpen klaar zijn. En daarna gaan wij met een nieuwe begroting werken.'' Intensief De begeleiding van het project is redelijk intensief, vindt Tegelaar. ,,Er zijn natuurlijk zeventien kunstenaars bij betrokken, die we moeten begeleiden, met wie we de opdracht moeten bespreken en met wie we de locaties moeten bezoeken. Daarna houden we contact bij de ontwikkeling van de ontwerpen, omdat we er ook zeker van willen zijn dat het goed is wat er gepresenteerd wordt. Verder moeten we ook de technische uitwerking bewaken en de communicatie verzorgen.'' Tegelaar komt uit Limburg en kende Drachten niet. ,,Ik wist er een beetje van, zoals dat het de grootste stad is zonder treinstation. Maar het is gewoon een moderne stad en dat zie je overal in terug. Wel kun je stellen dat het een beetje een identiteit mist, maar wij hebben in alle gesprekken wel gemerkt dat er een enorme betrokkenheid is bij de inwoners. Drachtsters voelen zich heel erg met de stad verbonden, ze willen heel graag meedoen om de stad verder te ontwikkelen. En het ontbreken van een sterke identiteit biedt ook kansen. Al die oude stadjes van de Elfstedenroute vallen steeds weer terug op hun verleden en hun oude tradities, daar ziet het er op veel plaatsen nog precies zo uit als honderd jaar geleden. In Drachten is de laatste halve eeuw ontzettend veel veranderd, er zit een enorme dynamiek in de stad. Dat is precies wat een project als dit mogelijk maakt. Een oude stad zou dit niet meer aangaan.'' Zijn collega Nils van Beek onderschrijft die stelling. ,,Drachten is anders dan je van een Friese stad verwacht. Drachten kijkt niet terug, het poetst niet zijn verleden op, maar het blikt vooruit. Drachten is in beweging, is onderweg naar de toekomst.''

Auteur

Fokke Wester