Hendrik en Grietje Lageveen vieren vrolijk hun briljanten huwelijk

DRACHTEN

Hendrik Lageveen (87) en Grietje Pijl (90) vieren vandaag hun 65-jarig huwelijk. Vanochtend kwam burgemeester Tjeerd van Bekkum langs om het briljanten paar namens de gemeente Smallingerland te feliciteren.

Tekst en foto's Fokke Wester  Hendrik en Grietje Lageveen wonen nog altijd zelfstandig in hun woning aan Het Heem 5. Ze kochten het huis in 1992, toen ze terugkeerden naar It Heitelân, maar woonden in de jaren vijftig ook al in de zelfde straat. Hun dochter Geke (1959) is er geboren op nummer 22. Het echtpaar kreeg twee kinderen, zoon Harm, geboren in 1955, is in 1992 overleden. Hoogeveen Lageveen Hendrik komt van Oudehaske, maar groeide op in Tijnje, als oudste in een gezin van vier kinderen. Grietje komt van Grou, waar ze opgroeide in een gezin van acht kinderen. Ze leerden elkaar in 1948 kennen na een dansavond in het Posthuis in Heerenveen. Ze waren er beiden geweest, maar kwamen elkaar pas tegen in de tram terug naar Akkrum. ,,Dêr siet hy mei syn maat wat te swetsen'', vertelt zij lachend. ,,Myn maat hiet fan Hoogeveen en dat joech altyd praat, fansels. Dan fregen se oan him, hoe hjitsto en dan wie it antwurd Hoogeveen. En do? fregen se dan. Lageveen. En dat leauden se noait, haha.'' Het gesprekje zorgde er wel voor dat Hendrik en Grietje een afspraak maakten om elkaar weer te ontmoeten en dat leidde uiteindelijk tot vaste verkering. Het was niet een eenvoudige relatie, want Hendrik wilde niet in militaire dienst en daarom moest hij een flinke poos gedwongen van huis. ,,Ik wie echt ien fan tolve ambachten en trettjin ûngelokken.'' Apart Na hun huwelijk in december 1951 woonden ze eerst nog een tijdje apart, beiden in hun eigen ouderlijk huis, omdat het lastig was om een woning te krijgen. ,,Ast troud wiest, kaamst op de list, oars net. En se hienen noch leaver datst ek al bern hiest'', vertelt zij. In 1957 kwam Hendrik Lageveen bij Philips in Drachten, eerst in de productie, later als portier bij de slagboom. In 1972 verhuisde het gezin naar Utrecht, waar Lageveen een baan kreeg als beveiligingsbeambte bij het Centrum voor Informatieverwerking (CVI). ,,Dat wie in computersintrum fan trettjin ferdjippings. En as wy dan jûns ús rûntsje dienen, moasten wy al dy skermen útsette, yn ferbân mei brângefaar. Dy minsken setten dy rotdingen noait út, sa hastich wienen se as se nei hûs gienen.'' Stacaravan ,,Ik ha bot muoite hân om dêr te wennen. Net allinnich om de taal, mar it is dochs in oare mentaliteit'', vertelt Grietje Lageveen. De familie woonde in Utrecht in een flat, maar bracht de meeste weekeinden door in Scherpenzeel in een grote stacaravan, die na hun terugkeer nog jaren op camping 't Hout in Bakkeveen heeft gestaan. Dochter Geke woont nog altijd in het Gelderse Scherpenzeel. ,,Heit en mem woenen graach werom, mar ik ha dêr myn eigen libben opboud'', legt ze uit. Ze skypet veel met haar ouders, die er speciaal een laptop voor hebben aangeschaft. ,,Wy sjogge mekoar alle dagen wol eefkes. Soms sit ik earst noch tsjin de doar oan te sjen, dan rop ik: eefkes in slach draaie mei dat skerm.'' Hendrik Lageveen doet veel meer met de computer dan alleen skypen. Zo speelt hij ook kaartspelletjes, zoekt hij soms informatie op en heeft hij een eigen Facebook-account. Hij heeft er speciaal een cursus voor gevolgd bij het LOI. ,,En it is nuver, ik helle allegear sânen en achten, wylst ik froeger op de legere skoalle oars net krige as fjouwers en fiven.'' En toch heeft hij die cijfers zelf verdiend, zegt zijn echtgenote. ,,Ik haw him der net by holpen, ik tink dat er gewoan better syn bêst dien hat.'' Zelfstandig Twee keer in de week krijgt het echtpaar hulp in de huishouding, maar ze willen graag zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen. Hij heeft vooral moeite met lopen. ,,Myn boppestikje is noch prima, mar dêrûnder wol it net mear. As ik mear as tsien meter fuort moat, pak ik de scootmobiel. Fierder fermeitsje wy ús noch bêst. It libben hat syn ups en syn downs, mar as ik it oerdwaan moast, die ik it net oars.'' Zij is vorig jaar erg ziek geweest. Een zware longontsteking zorgde er voor dat de familie vreesde dat ze haar negentigste verjaardag niet zou halen. ,,Mar Meagere Hein is my krekt foarby gien. Dêrom fielt it ek sa moai dat wy hjoed dit feest fiere kinne.''

Auteur

Fokke Wester