Bewoners Bruinsslotstraat mogen niet in hun eigen voortuin parkeren

DRACHTEN

Twee bewoners van de Bruinsslotstraat mogen hun auto niet in hun eigen voortuin parkeren. De gemeente heeft de aanvraag om daarvoor een inrit te maken geweigerd.

Twee buren van de Bruinsslotstraat hebben een inritvergunning aangevraagd, zodat ze hun auto's voortaan in de voortuin kunnen parkeren. Een van de aanvragers heeft een rijschool, maar heeft bij zijn woning geen plek om te parkeren omdat de straat vaak vol staat. Er zijn meer auto's in de straat dan er ruimte is om te parkeren. Van de 28 parkeerplaatsen in de straat zijn bovendien 6 bestemd voor bezoekers. Op de stoep parkeren mag niet, daarop wordt gecontroleerd en de boete bedraagt 90 euro. Verder weg parkeren is voor de rijschoolhouder een bezwaar, omdat het soms om korte stops gaat of bijvoorbeeld het schoonmaken van de auto. Ook hebben beide buren ervaring met vernieling van hun verder weg geparkeerde auto. Verblikking De gemeente wil het parkeren in de voortuin niet toestaan, omdat dat geen gezicht is. De gemeente wil 'verblikking' van de straat voorkomen. De inrit die dat mogelijk moet maken is daarom geweigerd. Tegen de weigering is bezwaar gemaakt. Volgens de twee straatbewoners zijn er buren die wel een parkeerplaats hebben gemaakt van hun voortuin. Bovendien vinden ze dat het aanzicht van hun woning er beslist niet minder op wordt. Ze vinden de oplossing om te parkeren in de voortuin zelf ook minder fraai. Daarom hebben ze gezamenlijk één inrit aangevraagd, waar ze allebei gebruik van kunnen maken. De tuin wordt ook niet helemaal verhard. De auto's kunnen dan scheef worden ingeparkeerd. Het muurtje voor de woning wordt een stukje ingekort, terwijl een ingezakt muurtje weer wordt rechtgezet. Niet uniek Het college van burgemeester en wethouders ziet geen reden om alsnog een vergunning te verlenen en heeft het bezwaar ongegrond verklaard. De situatie is niet uniek en er is op enige afstand parkeerruimte beschikbaar. Als het in de Bruinsslotstraat vol is kunnen auto's worden geparkeerd op het parkeerterreintje op de hoek met de J.M. Houwenstraat of in de J.M. Houwenstraat zelf, zegt het college. In de straat zijn wel woningen met een parkeerterrein in de voortuin. In drie gevallen is daar ooit vergunning voor verleend, in de jaren '60 en de jaren '90. In twee andere gevallen, die op luchtfoto's zijn waargenomen, is geen vergunning bekend, maar bestaat de situatie al heel lang. Volgens de gemeente mogen de beide aanvragers zich hierbij niet beroepen op het gelijkheidsbeginsel. Voortuinparkeren Er is vaak discussie over het 'voortuinparkeren'. De laatste jaren is het niet meer gebruikelijk om vergunningen te verlenen voor inritten die parkeren in de voortuin mogelijk maken. Deze gewoonte vastleggen in een beleidsregel is volgens het college gewenst, omdat daarmee duidelijkheid wordt gecreëerd. Nu moet elke aanvraag nog apart worden besproken. Ligt er beleid, dan kan daarnaar worden verwezen. De regels moeten in de toekomst discussies en willekeur voorkomen, want in meer oude wijken is sprake van beperkte parkeerruimte, waardoor niet iedereen op ieder moment voor de eigen woning kan parkeren. Volgens het college is het ook niet realistisch om die norm aan te houden in een stedelijke omgeving als Drachten. Dat beleid kan echter niet algemeen gelden, maar moet per gebied worden vastgesteld. In het ene gebied is het niet bezwaarlijk om parkeren in voortuin toe te staan, in het andere geval wel. Dit moet in het beleid tot uitdrukking komen. Zo is onlangs wel een vergunning verleend voor voortuinparkeren bij Van Haersmasingel 8, waartegen de buurman bezwaar heeft gemaakt. In de Bruinsslotstraat is dat volgens het college onwenselijk. Het gaat volgens de gemeente om het behoud van de stedenbouwkundige waarden. Als negatief voorbeeld wordt de Houtlaan genoemd. De wijk is heel druk met parkeren en dat is in meerdere oudere wijken het geval. Groene buffers Voor het opstellen van beleidsregels heeft Smallingerland ook gekeken hoe andere gemeenten daar mee omgaan, zoals Ede in Gelderland. Parkeren in de voortuinen doet volgens de nieuwe beleidsregels ernstig afbreuk aan het straat- en ruimtelijk beeld. Het gaat in principe gepaard met het verharden daarvan, terwijl voortuinen zijn bedoeld als groene buffers tussen woningen en de straat. Die open, groene stroken dragen bij aan een prettige leefomgeving en een heldere scheiding tussen openbaar en privé. Door het betegelen van tuinen en het parkeren van auto's daarin wordt dit karakter aangetast. De voortuin wordt op die manier betrokken bij het openbaar gebied. Daarmee vervaagt het onderscheid tussen openbaar en privé en ontstaat een verrommeling van het straatbeeld. Hoewel burgers volgens het college zelf kunnen bepalen of zij verharding aanleggen in de voortuin, wil de gemeente daar niet actief aan meewerken door het verlenen van een vergunning voor het aanleggen of verbreden van een uitweg. Ook met verharding blijft er namelijk meestal wel nog een erfafscheiding, waardoor het privé-erf herkenbaar blijft. Bij een uitweg valt deze scheiding geheel weg.

Auteur

Fokke Wester